Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

Γιάννης Βαλαβανίδης

Γεννήθηκε το 1939 στην Αθήνα. Την περίοδο από το 1957 μέχρι το 1963 σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, με ειδικότητα στη ζωγραφική, τη χαρακτική και τα ψηφιδωτά. Συμφοιτητές του ήταν οι Γιάννης Μόραλης, Κώστας Γραμματόπουλος και Ε. Βοϊλά. Συμμετείχε ενεργά στο φοιτητικό κίνημα της δεκαετίας του 1960 ως μέλος φοιτητικών ενώσεων αριστερού προσανατολισμού. Εξάλλου, οι πολιτικές του απόψεις συμβάδιζαν με τις καλλιτεχνικές του επιλογές. Πριν από την Χούντα των Συνταγματαρχών το 1967 συνεργάστηκε με την Επιθεώρηση Τέχνης ενώ ανήκε στην Ομάδα Τέχνης Α (1965-1967).

Photo by: http://www.avgi.gr

Με την εγκαθίδρυση της Δικτατορίας στην Ελλάδα, μετακόμισε στο Παρίσι το 1968 όπου εργάστηκε για έναν χρόνο. Επιστρέφοντας, ίδρυσε το 1970 μαζί με τους Κλεοπάτρα Δίγγα, Κυριάκο Κατζουράκη, Χρόνη Μπότσογλου και Γιάννη Ψυχοπαίδη την ομάδα «Νέοι Έλληνες Ρεαλιστές», μέσω της οποίας παρουσιαζόταν έργα παραστατικής ζωγραφικής, με κριτικό περιεχόμενο που είχαν και αντι-δικτατορική δράση. Το 1970, επίσης, πραγματοποίησε την πρώτη του ατομική έκθεση στον χώρο Άστορ. Στα έργα που παρουσίασε έδειχνε την τάση του για έρευνα σε βάθος σε καθημερινά αντικείμενα. Παρόμοια ήταν τα έργα που δημιούργησε και τα επόμενα χρόνια, ενώ από την δεκαετία του 1980 και έκτοτε οι τέσσερις ενότητες της ζωγραφικής του (βουνά, εργαλεία, πρόσωπα, χώροι) εξελίσσονταν παράλληλα. Στην πορεία του αυτή έγινε μέλος της καλλιτεχνικής ομάδας Για την Επικοινωνία και την Εκπαίδευση στην Τέχνη (1979-1986) και του Συνδέσμου Σύγχρονης Τέχνης (1979-1984).


Δεν υπάρχουν σχόλια: